งานวิจัย >โภชนาหาร > เกี่ยวกับสุขภาพ > โรคเบาหวาน

อาหารในจานกับเบาหวานในตัว

โรคเบาหวานเป็นโรคเรื้อรังที่รักษาไม่หายแต่สามารถควบคุมได้ โรคเบาหวานเป็นโรคของคนในประเทศศิวิไลซ์ ทั้งนี้เพราะมาตรฐานการกินอยู่สูงขึ้น กินอาหารประเภทเนื้อสัตว์มากเกินไป กินอาหารประเภทแคลเซียมสูงมากขึ้นในการเผาผลาญอาหารประเภทเนื้อสัตว์ต้องใช้ วิตามินบี 6 แต่ผู้ป่วยโรคเบาหวานนั้นมักไม่ชอบกินผักและผลไม้ ดังนั้นจึงขาดธาตุแมกนีเซียม ซึ่งเป็นตัวการสำคัญที่จะทำให้ร่างกายสามารถดูดซึมวิตามินบี 6 ได้ ขบวนการเผาผลาญ อาหารในร่างกายจึงปั่นป่วน และนี่คือสาเหตุแห่งการเป็นโรคเบาหวาน

วิตามิน บี 6 และแมกนีเซียมเป็นกุญแจสำคัญของการเป็นหรือไม่เป็นโรคเบาหวาน Dr. Adella Davie ได้อธิบายโรคเบาหวานไว้ว่า เมื่อ
วิตามินบี 6
ไม่เพียงพอ การใช้และการดูดซึมกรดอะมิโน Tryptophane ก็จะไม่ปกติและจะเปลี่ยน
Tryptophane ให้กลายเป็น Xanthurenic acid ที่มีพิษ ถ้าร่างกายเราขาดวิตามินบี 6 ปริมาณของ Xanthurenic cid ก็จะเพิ่มสูงขึ้น
และจะเข้าทำลายตับอ่อนภายใน 48 ชั่วโมง ตับอ่อนก็จะผลิตอินซูลินลดลง ในขณะเดียวกันนั้นปริมาณน้ำตาลในเลือดก็จะเพิ่มมากขึ้น
เพราะไม่มีอินซูลินไปย่อยน้ำตาล และก็จะถูกขับออกทางปัสสาวะ ทำให้ปัสสาวะมีปริมาณน้ำตาลสูงจึงเรียกว่าเบาหวาน

ถ้ามีการให้วิตามินบี 6 อย่างเพียงพอ Xanthurenic acid จะลดลงและถ้าตับอ่อนเสียหายเพียงเล็กน้อย ผู้ป่วยก็อาจจะฟื้นคืนสภาพได้เร็ว
แต่ถ้ายังขาดวิตามิน บี 6 อย่างสม่ำเสมอร่างกายก็จะเสื่อมโทรม และยังคงมีโรคเบาหวานติดตัวจนตาย และเนื่องจากแมกนีเซียมสามารถลด Xanthurenic acid ได้เช่นกัน ผู้ป่วยโรคเบาหวานจะมีปริมาณแมกนีเซียมในเลือดต่ำเป็นพิเศษ ทั้งนี้เพราะการเกิดโรคเบาหวานเกิดจากการขาดทั้งแมกนีเซียฝและวิตามิน บี 6

ตับอ่อนของคนเป็นโรคเบาหวานจะไม่สามารถขับสารอินซูลิน ดังนั้นในการรักษาโรคเบาหวานของสมัยนี้จึงมีการฉีดสารอินซูลินเข้าร่างกาย เพื่อไปทำหน้าที่ลดปริมาณน้ำตาลในเลือด ซึ่งวิธีการนี้ถ้าให้มากเกินความต้องการของร่างกาย ก็อาจจะทำให้เกิดการช็อคเพราะขาดน้ำตาลอย่างรวดเร็วได้ อินซูลินจะช่วยบรรเทาอาการเพียงชั่วคราวเท่านั้นเพราะไม่ได้ไปช่วยรักษาตับอ่อนโรคเบาหวานก็ยังคงเป็นอยู่ตราบสิ้นอายุขัย

ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่าวิธีรักษาโรคเบาหวานที่ดีนั้น คือการให้สารอาหารแก่ร่างกายเพื่อยับยั้งกรดที่มาทำลายตับอ่อน และช่วยให้ตับอ่อนคืนสภาพมาทำหน้าที่ขับอินซูลินได้เป็นปกติ สาหร่ายเกลียวทอง จีดี-1 มีปริมาณ Chlorophyll ถึง 1.33% ซึ่งหมายความว่ามีแมกนีเซียมถึง 1.33% เช่นกัน ซึ่งสูงกว่าพืชผักใบเขียวทั่วไปถึง 10 เท่า และยังมีคุณสมบัติอื่นอีกเช่น เป็นพืชที่มีโปรตีนสูง มีวิตามินบี 1, บี 2, Pantothenic acid และสังกะสี เป็นต้น คุณสมบัติเหล่านี้จะช่วยให้การผลิตอินซูลินดีขึ้น

อาการเด่นชัดของโรคเบาหวาน คือ มีระดับน้ำตาลในเลือดสูง และมีน้ำตาลในปัสสาวะมีความเชื่อกันว่าโรคเบาหวานเป็นโรคที่ไม่มีอาการเด่นชัด แต่ที่จริงแล้วมีอาการปรากฏเหมือนกัน คนไข้จะรู้สึกกระหายน้ำ และจะดื่มน้ำมากกว่าคนปกติ เพราะคอมักจะแห้งและปัสสาวะบ่อย เหนื่อยง่าย น้ำหนักเพิ่มขึ้นเร็ว

ดังนั้นการรักษาที่ดีที่สุดมี 3 วิธีคือ
1. ลดปริมาณความต้องการอินซูลินของร่างกาย
2. กระตุ้นให้มีการสร้างอินซูลินเพิ่มขึ้นในร่างกาย
3. ฉีดอินซูลินเพิ่ม

วิธีที่ 2. และ 3 ต่างก็ต้องใช้ยา แต่วิธีที่ดีที่สุดคือ วิธีแรก คือควรจะมีการควบคุมปริมาณแคลอรี่ท่กินเข้าไปในแต่ละวันให้อยู่ในระดับต่ำสุด และพยายามควบคุมน้ำหนัก

วิธีคำนวณว่าน้ำหนัก เหมาะกับตัวหรือไม่ให้เอาตัวเลข 100 ลบจากความสูง (ซม)
แล้วคูณด้วย 0.9 จะได้น้ำหนักที่ควรเป็น เช่น สูง 154 ซ.ม. - 100 = 54 x0.9 = 48.6 กิโลกรัม

ไม่น่าสงสัยเลยว่าการควบคุมอาหารเป็นสิ่งแรกที่ควรทำในการรักษาโรเบาหวาน ทั้งนี้เพราะโรคนี้ไม่ใช่เป็นโรคที่จะสามารถรักษาได้ด้วยการกินยา หรือฉีดยาอย่างเดียวการรักษาจะประสบความสำเร็จหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับว่าคนไข้จะสามารถควบคุมอาหารการกินได้ตลอดไปหรือไม่เท่านั้น


การรักษาทางการแพทย์ได้มีรายงานไว้หลายแห่ง ศาสตราจารย์ Chu Nai Tau Mi แห่งมหาวิทยาลัยแพทย์ Sakecyoky ได้พิสูจน์ว่า สาหร่ายเกลียวทองเป็นสารอาหารที่ช่วยรักษาโรคเบาหวานได้อย่างดียิ่ง ได้มีรายงานถึงชายผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นเบาหวานขั้นรุนแรงคือ เริ่มมีตามัวถึงสองข้าง ชายผู้นี้อายุ 55 ปี สูง 168 ซม. หนัก 70 กก. เขารับประทานสาหร่ายเกลียวทองจีดี-1 มื้อละ 7 แคปซูล วันละ 3 มื้อ ผลการรักษาปรากฏดังนี้

การทดสอบโดยกินกลูโคส 50 (mg/dl)
ผู้ป่วยเป็นหนึ่งในหลายคนที่สามารถรักษาให้หายได้ อาการของโรคเบาหวานเป็นปกติดหลังจากกินสาหร่ายเกลียวทองครบ 2 เดือน และอาการตามัวของเขาก็จะทุเลาขึ้นสำหรับผู้ป่วยหนัก อาจจะต้องกินสาหร่ายเกลียวทองนาน 3-6 เดือน

อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคเบาหวานไม่สามารถใช้ประโยชน์จากน้ำตาลได้ เพราะร่างกายมีอินซูลินน้อย ดังนั้นร่างการจึงใช้ Lippid มาผลิตเป็นความร้อนและพลังงานแต่การเผาผลาญ Lipid นั้น จะไม่สามารถทำใด้อย่างสมบูรณ์ ทำให้มีสาร คีโตน (Ketone) เกิดขึ้นมาก ผู้ป่วยจะผายลม และขบวนการ Ketosis ก็จะเกิดขึ้น ในระยะนี้ผู้ป่วยจะอ่อนเพลีย ใจสั่น กระสับกระส่ายและเวียนศรีษะ ถ้าเป็นมากธาตุโปตัสเซียมอาจจะขาด และเกิดโคม่าถึงตายได้ สาหร่ายเกลียวทองมีโปตัสเซียมถึง 1.79%
ซึ่งนับว่าสูง อาจจะช่วยให้เกิดสมดุลย์กับกรดคีโตน และป้องกันมิให้เกิดพิษในร่างกาย

อาหารของผู้ป่วยเบาหวาน ควรประกอบด้วย วิตามิน เกลือเเร่ และสารอาหารอื่นที่เป็นประโยชน์แก่ร่างกายและจะต้อง
1. หลีกเลี่ยงการกินอาหารประเภทแป้งที่ผ่านขบวนการผลิตที่ซับซ้อน อย่างเช่น น้ำตาลทรายขาว แป้ง และอื่นๆ ไม่ควรกินเนื้อสัตว์มาก เพราะถ้ากินมากจะทำให้ขาดวิตามิน
บี 6 แมกนีเซียม แคลเซียมและกรดนิโคตินิค
2. รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เช่นกล้วย แตงกวา ผักใบเขียว กระเทียม ยีสต์
3. วิตามิน และเกลือแร่ โปตัสเซียม วิตามินบี 6 กรดนิโคตินิค แมกนีเซียม แมงกานีส และโครเมียม
4. ถ้าผู้ป่วยมีอาการมากอาจต้องให้อินซูลินต่อ แต่ค่อยๆลดลงจนหยุดไปในที่สุด

จากการศึกษาทางคลินิกโดยนายแพทย์ชาวญี่ปุ่น ได้ทำการทดลองกับผู้ป่วยเบาหวานพบว่าการให้สาหร่ายเกลียวทองซึ่งมีสารอาหารที่จำเป็นต่อผู้ป่วยเบาหวาน อยู่มากโดยรับประทานสาหร่ายเกลียวทองครั้งละ 7 เม็ด วันละ 3 ครั้ง เป็นเวลา 30 และ 60 วัน พร้อมกับการควบคุมอาหารอย่างเข้มงวด ผลปรากฏว่าระดับน้ำตาลเกือบจะหายไปจากปัสสาวะ และปริมาณน้ำตาลในเลือดก็กลับเข้าสู่ภาวะปกติ

สาหร่ายเกลียวทอง จีดี -1 มีทั้งโปรตีน ซึ่งเป็นโปรตีนจากพืช มีวิตามินเอ บี 1, บี 2, บี 6, บี 12, กรดนิโคตินิค, กรดแพนโทเซนิค, มีแร่ธาตุเช่น แมกนีเซียม โปแตสเซียมแมงกานีส และสังกะสี ดังนั้น สาหร่ายเกลียวทอง จึงเหมาะสมอย่างยิ่งกับคนเป็นโรคเบาหวาน